زمین شناسی و ساختار کیش

جغرافیا و اقلیم کیش
geological-kish

پیدایش جزیره کیش و ساختار زمین شناختی آن حدود ۲۰۰ میلیون سال پیش، در ادامه حرکات صفحه های عظیم قاره ها وفشار آنها برهم که با چین خوردگی ها و پدیده کوه زائی همراه بود، شبه جزیره ی عربستان همراه با صفحه ی قاره ی آفریقا به سوی شمال حرکت کرد، و در نتیجه (حدود ۶۵ میلیون سال پیش) از افریقا جدا شد و به آسیا متصل گردید. فشار ناشی از اثر این تحرک که از جنوب غربی به ایران وارد شد، باعث چین خوردگی عظیم این بخش از فلات ایران به صورت ارتفاعات زاگرس گردید و رشته کوه های آن عمود بر راستای این فشار یعنی در جهت شمال غربی – جنوب شرقی به وجود آمد. حداکثر ارتفاع رشته کوه های زاگرس حاصل از این حرکت کوه زائی، قله دنا با ارتفاع ۴۴۰۹ متر در کهکیلویه و بو یر احمد است. ارتفاع رشته کوه های زاگرس از قله دنا به تدریج در جهت خلیج فارس کم شده، ادامه ی آن در ژرفای آب های خلیج فارس به صورت چین خوردگی هائی در زیر آب پنهان میگردد. جزیره کیش و جزایر دیگر تنگه ی هرمز در خلیج فارس، بخشی از تاقدیس های این چین خوردگی ها و از سازه های زاگرس اند. جزایر هندورابی و لاوان در شمال غربی و جنوب شرقی کیش از دیگر تاقدیس های سازه های زاگرس نزدیک به آن هستند.

زمین شناسی و ساختار کیش

کیش پس از تشکیل، هراز گاهی با تغییر سطح آب خلیج فارس و بالا آمدن آن ( که گاه نسبتاً طولا نی بود) در عمق کمی از آب فرو می رفت. گرمای نسبی این زمان ها، کمی عمق آب و نور فراوان و دیگر شرایط زیست محیطی مساعد، مناسب ترین بستر را برای رشد مرجان ها، آبزیان و آبسنگ ها، صدف ها و دیگر جانواران و آبزیان ( بر سطح جزیره فرو رفته در آب) ایجاد می کرد و به مرور به صورت قشری فشرده از بقایای پوسته ی آهکی آنها به صورت سنگ های آهکی مرجانی بر سطح جزیره غرقه در آب به وجود می آورد.

موقعیت جغرافیایی و توپوگرافی جزیره کیش

جزیره کیش شکلى تقریباً بیضى دارد که گوشه ى شمال شرق آن خوردگى دارد.
اگر قطر بلندتر جزیره را که جهت شرقى – غربى دارد و از شرقى ترین نقطه جنوب شرقى جزیره که مجتمع مرجان در آن واقع است در نظر بگیریم و به غربى ترین نقطه شمال غرب که میدان هور در جاده جهان است برسیم طول آن ۴۵/۱۵ کیلومتر مى شود.
عرض جزیره هم که پهن ترین جاى جزیره است به صورت خط عمودى بر قطر در نظر گرفته مى شود. عرض از ساحل بندرگاه گمرک در شمال، تا ساحل جنوب شرقى فانوس دریایى در جنوب تصور شده است.
پستى و بلندى هاى جزیره کیش
مرکز جزیره در میدان فرودگاه(ضلع شمال شرقی) مى باشد.
بلندترین نقطه طبیعى در حدود ۱۵۰۰مترى شمال شرقى مرکز جزیره در گذشته به ارتفاع ۴۵متر بود. بعد از انقلاب جزیره به عنوان مرکز بین المللى توریستى و تجارتى و تشکیل سازمان عمران کیش در سال ۱۳۵۱ و با گسترش فرودگاه قدیمى و توسعه آن، ۱۰متر از بلندى آن کاسته شد و در حال حاضر بلندترین ارتفاع طبیعى جزیره ۳۵متر است.
پایین ترین نقطه تمام خط ساحلى جزیره در ارتفاع صفر قرار دارد و به عنوان پایین ترین جایگاه حساب مى شود. درگذشته دریاچه اى به درازاى حدود ۲۰۰متر و عرض ۱۰۰ متر در شمال جزیره(محل کیش الیت) و در مجاورت ساحل شرقى جزیره قرار داشت که گودى آن مى توانست پایین ترین نقطه جزیره باشد و حتى زیر ارتفاع صفر باشد که اکنون چنین نیست.
در شمال شرقى شهر تاریخى کیش(حریره) دریاچه اى به طول ۱۲۰۰متر و عرض ۴۰۰متر وجود داشته که کف دریاچه مى توانسته پایین ترین محل جزیره ک این دریاچه بعدها به صورت مانداب درآمد و در حال حاضر هم به صورت گودالى پهناور وجود دارد که به نامهاى مختلف: گور، جَزِه، گود یش هم باشد.
سطح جزیره فاقد توپوگرافی ویژه مانند پدیده کوه و حتی تپه مرتفع است. فرودگاه بین المللی کیش در مرکز  احداث شده است. بیشترین شیب جزیره از شمال فرودگاه به طرف ساحل (هتل شایان) است.

ورودی ها:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا جواب را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.