طبیعت زیبای کیش

دیدنی های کیش
marjan5

کیش همانند دیگر جزایر خلیج فارس – به ویژه جزایر تنگه هرمز – در نوار باریکی از سرزمین رویش های خاص گرمسیری نیمکره شمالی، با عرض کم جغرافیائی، بین فلات ایران (در شمال) و صحرای عربستان سعودی (در جنوب) واقع است. به جز ویژگی های خاص جغرافیائی و اقلیمی محلی، این جزیره نیر همانند دیگر جزایر نزدیک خود نظیر فارور، هندورابی، شتوار، لاوان و حتی قشم در سلطه شرایط حاکم اقلیم نیمه استوائی این نوار رویشی قرار دارد. براساس تقسیم بندی اقلیم های حیاتی که در آن اقلیم حسب تأثیر عواملی توأم از بارش و دما، یعنی نسبت میزان بارندگی به میلی متر به درجه حرارت در طول سال معین می شود و اگر میزان بارش از دو برابر درجه ی حرارت کم تر باشد آن اقلیم خشک به حساب می آید، کیش در منطقه ای بسیار خشک قرار دارد و شرایط اقلیمی آن در کل خشک و نیمه استوائی است. میانگین بارندگی بیست ساله کیش طبق آمار ۱۹۰ میلی متر ( ۶۵% در زمستان، ۲۸% پاییز، ۱۴% در تابستان)- نشریه دیروز و امروز کیش- و میانگین دمای سالیانه آن ۶/۲۶ درجه ی سانتی گراد ذکر شده است.

طبیعت زیبای کیش

وضع رطوبت نسبی جو و ضریب میزان شرایط اقلیمی حاکم بر کیش، آب و هوای آن را بحری ساخته  است . به جز ایام فصول سرد، بقیه  ایام سال رطوبت آن بالای ۶۰ درصد است. در ماه های آبان تا اردیبهشت هوای کیش ملایم و نوسان حرارت آن بین ۱۸ – ۲۵  درجه سانتی گراد است. آمارهای موجود در آرشیوهای سازمان منطقه ی آزاد کیش حاکی از هوای بسیار گرم، تا گرم معتدل و همراه با رطوبت نسبی زیاد و گاه باران هائی با شدت متغیر و غالباً کم دوام در برخی از ایام سال است. ساعات آفتابی جزیره کیش بیشترین ساعات آفتابی منطقه – به جز سواحل نواحی جنوب شرقی و یا چند جزیره دیگر خلیج فارس – یعنی حدود ۳۱۰۰ ساعت در سال است.
کیش در طبقه بندی معمول اقلیم شناختی  و حسب عوامل و عناصر اقلیمی، به ویژه واقع بودن در مجاورت رأس السرطان و معرض سیستم پرفشار هوای حریم حاره ای و داشتن ویژگی هائی از موقعیت محلی که در آب های گرم و کم عمق خلیج فارس و تأثیر شرایط اقلیمی آن قرار دارد طبیعتاً گرم است. و، همیشه و یا در بیش تر ایام سال هوائی شرجی دارد.
بارش های کیش معمولاً در ماههای آذر و اسفند صورت می گیرد. بارش های آذرماه تقریباً نا منظم و شدت متغیر دارد. اما بارش های اسفندماه منظم، وضعی نسبتاً ثابت و دارای میانگینی در حدود ۳۱ میلی متر است. برآوردهای نسبی، چند ساله نشان می دهد آغاز فصل بارش معمولاً آبان ماه و پایان بارندگی تقریباً اردیبهشت ماه است و ایام بارندگی آن در مجموع چند ساعت است و در چند روز صورت می گیرد.
عامل عمده بارش های فصلی کیش وعلت پراکندگی و زمان وقوع آن، مربوط به ورود توده های هوا روی آب های خلیج فارس است. بارش های منطقه ای خلیج فارس عمدتاً معلول مراکز پرفشار جریان سیستم های مرطوب جنوبی (سودانی) و مراکز کم فشار سیستم های مدیترانه ای و جریان های مرطوب مرتبط با اقیانوس هند و بالاخره متأثر از رژیم بارندگی موسمی  است. بنابراین ایام بارش کیش با فصول سرد و عدم بارش با فصول گرم یعنی تابستان آن انطباق کامل دارد…

طبیعت زیبای کیش

آز آنجا که جزیره ی کیش در نوار رویشی حریم حاره ای قرار دارد. طبیعتاً نفوذ گاه به گاه جریان های فصلی اقیانوس هند به آن به ویژه در مرداد ماه – که اوج فعالیت این جریان ها است هرازگاه دارای بارش های اتفاقی پراکنده و سریع و کوتاه تابستانه به صورت رگبارهای شدید است. مقدار نزولات تابستانه کیش گاه ازتمامی مقدار بارش سالیانه آن بیش تر و معمولاً سیل آسا است. علت اصلی بارش ها  و نزولات صعودی میدهد، باشد.
مقدار بارش سالیانه نسبت بر میزان تبخیر سالیانه همیشه معرف اوضاع اقلیمی هر ناحیه است و اگر حداقل مقدار تبخیر یک ناحیه بیش از ۱۰ برابر نزولات آن باشد (مانند صحاری و یا غالب بخش های مرکزی ایران) آن اقلیم خشک، گرم و بری است. اما کیش با آن که طبق آمار، دارای میانگین متوسط میزان بارش سالیانه حدود ۱۹۰ میلی متر است و تبخیر سالیانه آن در حدود ۱۶۵۰ میلی متر، یعنی بیش از ۹ برابر بارش می باشد و باید آب وهوای ابری داشته باشد، ولی به علت موقعیت محلی یعنی واقع بودن در بخش آب های کم عمق و گرم خلیج فارس با رطوبت بالای نزدیک به حد اشباع (در اسفند ۵۰ -۵۵، در مرداد حدود ۶۰ درصد) که باعث شرجی بودن هوای آن در بیش تر ایام سال می شود اقلیم و آب و هوای بحری دارد.

پوشش گیاهی کیش

موقعیت جغرافیائی کیش در سواحل جنوبی ایران، نوار باریکی از سرزمین رویش های خشک و گرمسیری دنیا است. اوضاع خاص جغرافیای اقلیمی جزیره که در آب های گرم و کم عمق دریا در تنگه هرمز قرار دارد موجب وضع خاص فقر پوشش گیاهی جزیره است. میزان بارش کم و تبخیر چندین برابر بارش سالانه و گرمای پایای بالا، در بیش تر ایام و ماه های سال، اقلیم جزیره را خشک، نیمه بیابانی و بیابانی نموده است. نبود عارضه های توپوگرافی، لایه نازک خاک کشیده بر بستر سخت مرجانی گستره جزیره، خشکی و گرما، شاخصه های اصلی خطوط الگوی فقر رویش های جزیره اند.
پوشش سبز جزیره شامل دو گروه از گیاهان علفی یکساله  چند ساله و گیاهان نیمه چوبی، و چوبی است. خزان گیاهان جزیره در آغاز فصل گرم و خشک تابستان شروع می شود.
رویش های علفی جزیره معمولاً در اواخر مهرماه و نیمه آبان به تدریج ظاهر شده، موجب سیمای سبز زمین های خشک و خاکستری و سوخته در آفتاب تابستانی جزیره می شود.

رویش های جزیره با آغاز فروردین و اردیبهشت کم کم خشکیده، زمینه ای زرد و خاکستری از آن ها در گستره جزیره باقی می ماند. در بین این زمینه غالباً لکه های سبزو سبزنقره ای علف های پایا در طول تابستان، تا آغاز پاییز دیده می شود.
برخی از علف های یک ساله جزیره عبارتند از انواع گندمی ها، همیشه بهار، سیزاب، شبوها، چنگ مریم، یونجه ها، شنبلیله های وحشی، فرفیون ها، شمعدانی ها، تاتوره، آفتاب پرست، ترشک، بارهنگ ها و غیره.
علفی های چند ساله عبارتند از شمار بسیاری از گندمی ها، پیچک ها، سلمه ترهها، گیاهان تیره جعفری، گون ها، جگن ها، آبوتیلون، چرخوها، یونجه زرد، انواع پروانه آساها، شوره ها و غیره.
درختچه های کوتاه و بوته مانند جزیره شامل :  گرگ تیغ، اوکرادنوس، افدرا، نیل، برخی از کنف ها، برخی از سلمه تره ها، شوره ها، گزها و برخی دیگر است. درختان غالب بومی و طبیعی جزیره شامل کهور و بومی، کنار، گزهای تقریباً بلند، انجیر بنگالی که از قدیم کاشته شده اند و تقریباً حالت بومی دارند، کرت و برخی از آکاسیاهای دیگر که همراه با کهور پاکستانی و اوکالیپتوس، نخل، نارگیل، گاروم زنگی، سه پستان و دیگر درختان کاشته شده اند.
گیاهان علفی پایا – در پناه سایه نخل ها و درختان دیگر باه ها که آبیاری می شوند و زمین دارای رطوبت کافی است تا آخر فصل رویش باقی مانده در پای نخلستان ها پوشش قابل ملاحظه ای را به وجود می آورند.
در تابستان که گرما و خشکی بسیار شدید است، به ویژه در خشک سالی ها، علاوه بر بوته های پایا، درختان و درختچه های جزیره نیز معمولاً بخش های سبزهوائی خود را از دست داده به ظاهر خشک و خاکستری به نظر می رسند. در اواخر آذرماه به ویژه پس از بارش های معمول این ماه، جوانه های سبز در بخش پائینی وخشک شده سال قبل بوته ها آغاز به رویش کرده، به زودی بوته ها دارای انبوهی از شاخه های خشک و سبز می شوند. با رویش علف های یکساله در سطح جزیره یکباره طبیعت بهاری جزیره نیز سبز و بهاری است. درسال های کم باران که غالباً نیز فراوان پیش می آید، در خشکی و گرمای بالای جزیره، بخش های هوائی علفی های چند ساله و حتی درختچه ها و درختان بر اثر تقلیل جوانه های احیاء کننده خشک به نظر می رسند و از آن جا که بخش اصلی رویش جزیره را همین علفی های پایا و بوته های نیمه چوبی تشکیل می دهند، جزیره در بیش تر سال ها دارای پوششی یا سیمای خاکستری است.

ورودی ها:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا جواب را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.