مراسم ویژه عید در کیش

تور کیش

عید غدیر در کیش
از سه ، چهار روز قبل از عید غدیر زنان حسینیه ها را آب و جارو کرده و با پارچه های سیاه و سبز آینه و انواع تابلو ها را با شعارها و کلمات و تصاویر مذهبی تزئین می کنند. شب عید غدیر و روز آن در چند نوبت مراسم جشن و مولودی خوانی در حسینیه ها مخصوص مردان برگزار میشود.

 

مولودی خوانی و پذیرایی و دادن عیدی از جمله بخش های این مراسم است. منظور از عیدی دادن در این مراسم رسمی است که در آن شرکت کنندگان دست های یکدیگر را به نحو خاصی می گیرند به طوری که انگشت شست خود را روی شست دیگر فشار میدهند و این دعا را می خوانند: ” الحمد الله علی الکمال الدین ، الحمدالله اتمام نعمه و رضی رب وولایت علی بن ابی طالب”

 

در سالهای اخیر یکی از روحانیون حاضر در این مراسم چند دقیقه ای به همین مناسبت سخنرانی می کند ولی در گذشته که شیعیان کیش روحانی نداشتند این امر متداول نبود و این مراسم حدود ساعت ۱۰-۹ صبح شروع و تا اذان ظهر ادامه داشت. هزینه این مراسم معمولا از بین خود مردم فراهم می شود.

 

در پایان این مراسم بخشی موسوم به نثور برگزار می شود. در این بخش کسانی که بچه دار می شوند در خانواده نوزاد مقداری تنقلات و … با خود در یک سبد بزرگ به نام “جفیر” به حسینیه می اورند و روی سر نوزاد می ریزند و بچه های کوچک با سر و صدا تنقلات را از پایین جمع آوری می کنند. بخشی از این مراسم مربوط به نو عروسان است. مراسم نثور در روزهای ولادت حضرت محمد(ص) و حضرت علی(ع) و حضرت مهدی(ع) نیز انجام می شود.

عید فطر در کیش
از آغاز ماه رمضان بومیان جزیره روزه می گیرند و کسانی که “منازل القمر” را می شناسند معمولا از غروب روز ۲۹ ماه رمضان در آسمان در روئیت ماه می مانند و در صورتی که ماه را ببینند فردا را عید اعلام می کنند. در حال حاضر تمامی مردم برای اطلاع از وضعیت هلال ماه گوش به رادیو و تلویزیون می سپارند.

 

غروب آخرین روز ماه مبارک رمضان هر خانواده فطریه اعضاء خانواده را محاسبه و به خانه نیازمندان می فرستد. اهل سنت کیش برای بچه هائیکه در شکم مادرانشان هستند نیز فطریه می دهند و مقدار آن معادل مقدار غذای رایج آبادی است که در کلاه پدرش جای میگیرد. هم شیعیان و هم اهل سنت فطریه خود را به هم مذهب های خود شان می پردازند.

 

عید قربان در کیش
از مراسمی که در عید قربان انجام می شود سبز کردن گندم و به آب انداختن آن و درست کردن تاب و تاب بازی بود که در سالهای اخیر نشانه ای از آن به چشم نمی خورد. افراد میانسال روز عرفه را روزه می گیرند و روز عیدخانواده هایی که وضعیت مالی خوبی دارند قربانی می کنند و اعتقاد بر این است که حجاج بهتر است با دست خود عمل قربانی را انجام دهند.

 

گوشت قربانی را سه قسمت کرده و قسمتی را برای مصرف خانواده و دو قسمت دیگر را برای نیازمندان توزیع می کنند که به این قربانی ضحیحه گویند. نوعی دیگر از قربانی عجیجه(عقیقه) است که زمان مشخصی ندارد و پدران کیشی برای فرزندان خود انجام می دهند به طوری که برای فرزند پسر دو گوسفند و برای فرزند دختر یک گوسفند در صورت امکان قربانی می کنند.

 

عید مبعث در کیش
شب این عید بچه های ۱۲-۱۳ ساله در حالی که کاسه هایی در دست دارند در درب خانه ها رفته و صاحب خانه با روی گشاده مقداری حنا به درون کاسه های بچه ها می ریزند و بچه ها کاسه ها را به خانه برده و آن شب همه اعضاء خانواده به دست و پای خود حنا می بندند. در سالهای اخیر فقط زنان میانسال و پیرمردان و پیرزنان و بچه ها حنا می بندند.

 

مراسم عیدین
عید فطر و عید قربان که بومیان آن را عیدین می نامند مانند عید نوروز از بزرگترین و باشکوه ترین اعیاد نزد بومیان جزیره است. صبح روز عید ساعتی قبل از شروع نماز بانگ “الصلوات یا عبادالله ، الصلوات یرحکم الله ” مؤذن مردان را برای خواندن نماز به مسجد فرا می خواند. نماز عید برای مردان کیش به صورت جماعت خوانده می شود و در گذشته تمام مردان و پسران جوان و نوجوان در نماز عید شرکت می کردند. زنان بومی نیز اعم از شیعه و اهل سنت نماز عید را در منزل می خوانند و سپس مقدمات پذیرایی میهمانان را فراهم می کنند.

 

نماز عید بنا بر عقیده بومیان باید در بیرون از محوطه آبادی برگزار شود. نماز اهل سنت در محوطه ای باز که هم اکنون ساختمان شرکت مهندسی در آن دایر شده است و نماز شیعیان در فضای باز واقع در روبروی بازار مریم کنونی برگزار می شود مکان ثابتی داشت. در سالهای اخیر عید اهل سنت در مسجد و نماز عید شیعیان در مسجد و گاه در فضای باز برگزار می شود. پس از پایان نماز شیعیان بومی به دیدار اهل قبور رفته و فاتحه می خوانند. عید فطر و قربان (عیدین) ۳ تا ۵ روز است و مراسم دید و بازدید در این روزها برگزار می شود. در این روزها گرفتن عیدی با پوشیدن لباس نو و آشتی عمومی مرسوم است.

در گذشته ، صبح روز عید پس از پایان نماز بعضی با صدای بلند به بقیه می گفتند:” تفضل الریوک العید” و به این ترتیب دیگران را برای صرف یک صبحانه مفصل به خانه دعوت می کردند. شبها نیز بسیاری از زنان تا صبح بیدار بودند و آشپزی می کردند. تا صبح در تمام کوچه ها بوی غذای عید می آید و سر و صدای شادی به گوش می رسد.

 

بومیان خود را موظف می دانند در روز عید رفتن به نزد بازماندگان خانواده های سوگوار که به تازگی عزیزی را از دست داده اند را در اولویت قرار دهند. یک بخش ثابت از مراسم عید در نواختن موسیقی بود که با طبل و نی انبونه ساز می زدند و با خواندن ترانه مردم را به پایکوبی دعوت می کردند. این مراسم در فضای باز انجام می شد و در میانه مراسم شخصی از گروه نوازندگان سینی بزرگی به دست می گرفت و هر کس به وسع خود سکه یا اسکناسی درون آن می انداخت که به این مراسم ” فرصت العید ” می گفتند.

ورودی ها:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا جواب را وارد کنید * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.