زمین شناختی کیش

زمین شناسی و ساختار کیش

پیدایش جزیره کیش و ساختار زمین شناختی آن حدود 200 میلیون سال پیش، در ادامه حرکات صفحه های عظیم قاره ها وفشار آنها برهم که با چین خوردگی ها و پدیده کوه زائی همراه بود، شبه جزیره ی عربستان همراه با صفحه ی قاره ی آفریقا به سوی شمال حرکت کرد، و در نتیجه (حدود 65 میلیون سال پیش) از افریقا جدا شد و به آسیا متصل گردید. فشار ناشی از اثر این تحرک که از جنوب غربی به ایران وارد شد، باعث چین خوردگی عظیم این بخش از فلات ایران به صورت ارتفاعات زاگرس گردید و رشته کوه های آن عمود بر راستای این فشار یعنی در جهت شمال غربی – جنوب شرقی به وجود آمد. حداکثر ارتفاع رشته کوه های زاگرس حاصل از این حرکت کوه زائی، قله دنا با ارتفاع 4409 متر در کهكیلویه و بو ير احمد است. ارتفاع رشته کوه های زاگرس از قله دنا به تدریج در جهت خلیج فارس کم شده، ادامه ی آن در ژرفای آب های خلیج فارس به صورت چین خوردگی هائی در زیر آب پنهان میگردد. جزیره کیش و جزایر دیگر تنگه ی هرمز در خلیج فارس، بخشی از تاقدیس های این چین خوردگی ها و از سازه های زاگرس اند. جزایر هندورابی و لاوان در شمال غربی و جنوب شرقی کیش از دیگر تاقدیس های سازه های زاگرس نزدیک به آن هستند.

geological-kish

کیش پس از تشکیل، هراز گاهي با تغییر سطح آب خلیج فارس و بالا آمدن آن ( که گاه نسبتاً طولا نی بود) در عمق کمی از آب فرو می رفت. گرمای نسبی این زمان ها، کمی عمق آب و نور فراوان و دیگر شرایط زیست محیطی مساعد، مناسب ترین بستر را برای رشد مرجان ها، آبزیان و آبسنگ ها، صدف ها و دیگر جانواران و آبزیان ( بر سطح جزیره فرو رفته در آب) ایجاد می کرد و به مرور به صورت قشری فشرده از بقایای پوسته ی آهکی آنها به صورت سنگ های آهکی مرجانی بر سطح جزیره غرقه در آب به وجود می آورد.

موقعيت جغرافيايی و توپوگرافی جزیره کیش

جزيره كيش شكلى تقريباً بيضى دارد كه گوشه ى شمال شرق آن خوردگى دارد.
اگر قطر بلندتر جزيره را كه جهت شرقى – غربى دارد و از شرقى ترين نقطه جنوب شرقى جزيره كه مجتمع مرجان در آن واقع است در نظر بگيريم و به غربى ترين نقطه شمال غرب كه ميدان هور در جاده جهان است برسيم طول آن 45/15 كيلومتر مى شود.
عرض جزيره هم كه پهن ترين جاى جزيره است به صورت خط عمودى بر قطر در نظر گرفته مى شود. عرض از ساحل بندرگاه گمرك در شمال، تا ساحل جنوب شرقى فانوس دريايى در جنوب تصور شده است.
پستى و بلندى هاى جزيره كيش
مركز جزيره در ميدان فرودگاه(ضلع شمال شرقي) مى باشد.
بلندترين نقطه طبيعى در حدود 1500مترى شمال شرقى مركز جزيره در گذشته به ارتفاع 45متر بود. بعد از انقلاب جزيره به عنوان مركز بين المللى توريستى و تجارتى و تشكيل سازمان عمران كيش در سال 1351 و با گسترش فرودگاه قديمى و توسعه آن، 10متر از بلندى آن كاسته شد و در حال حاضر بلندترين ارتفاع طبيعى جزيره 35متر است.
پايين ترين نقطه تمام خط ساحلى جزيره در ارتفاع صفر قرار دارد و به عنوان پايين ترين جايگاه حساب مى شود. درگذشته درياچه اى به درازاى حدود 200متر و عرض 100 متر در شمال جزيره(محل كيش اليت) و در مجاورت ساحل شرقى جزيره قرار داشت كه گودى آن مى توانست پايين ترين نقطه جزيره باشد و حتى زير ارتفاع صفر باشد كه اكنون چنين نيست.
در شمال شرقى شهر تاريخى كيش(حريره) درياچه اى به طول 1200متر و عرض 400متر وجود داشته كه كف درياچه مى توانسته پايين ترين محل جزيره ك اين درياچه بعدها به صورت مانداب درآمد و در حال حاضر هم به صورت گودالى پهناور وجود دارد كه به نامهاى مختلف: گور، جَزِه، گود يش هم باشد.
سطح جزيره فاقد توپوگرافی ويژه مانند پديده کوه و حتی تپه مرتفع است. فرودگاه بين المللی کيش در مرکز  احداث شده است. بيشترين شيب جزيره از شمال فرودگاه به طرف ساحل (هتل شايان) است.